PsyCho_Devii's profileA n G !! ~ D ! @ l2 Y ~Z...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    March 08

    มิตรภาพไม่เสื่อมคลาย

    "กว่าจะรักเท่าวันนี้  กว่าจะมีคนมาเข้าจัยต้องใช้เวลา  ใช่เพียงมองตาซะเมื่อไร
    อยากจะคิดต้องจากกัน เป็นแค่นฝัน แต่ความจริงนั้นเรายังอยุเคียงข้างกัน"
    ดั่งวันวาน
     
    เห้อๆๆ ได้ยินเพลงนี้แล้ว นึกถึงไอเพื่อนสุดแสบของเค้าจางง
    นี่ก้ปิดเทอมมาได้ประมาน 2 อาทิตย์แล้วมั้ง แต่ละคนคงเตรียมตัวสอบต่อ
    โรงเรียนดังๆกันอยู่ละมั้งตอนนี้ แต่ถ้าถามแตนหรอ แตนคงจาตอบว่าไม่อะ
    ไม่รุนะว่าเพราะอะไร แต่แตนรักบางปะกอกอะ  รักเลือด ชมพู-เขียว
    แต่เพื่อนในห้องคงไม่คิดแบบนี้กานหรอก แต่ที่แน่ๆพวกแสบสนิททั้งหลาย
    <ก้พวกในปกครองอะนะ =หนุ่ม โจ้ โบว์ ฝน มุข ยุ้ย วิ พีท มะ ลิ =>
    มานคงไม่ไปไหนกานหรอก เอ่อ แล้วยัยมู๋มินอีกคน แต่เพราะอะไรรุมะ
    .......ถูกต้องงง... เพราะมานรักแตน เอ้ย!! มันไม่มีที่ไปตะหาก อิอิ
    ก้พวกนี้อะเปนพวกที่แตนค้อนข้างจารักและไว้จัยพวกมานมาก
    แต่พอมาตอนนี้แล้วต้องจากกับพวกมาน มานก้จัยหายวูบยังไงก้ไม่รุจิ
    จะมีมั้ยว่ะ คนที่จามาแทนพวกแกได้เนี่ย แต่หมอฟันธง !!"ไม่แน่นอน"
    ไม่มีคัยมาลบเลือนพวกแกออกจากจัยแตนได้   แตนสันยาจากหัวจัย....

    ถึงเค้าคนนั้นที่คงจะไม่ได้รู้

     แตนจะพูดถึงคนๆนึงคนที่ทำให้แตนยิ้มได้ทุกครั้ง
    ทำให้แตนหัวเราะถึงแม้ว่าตอนนั้นแตนจาทุกข์ขนาดไหนก้ตาม
    เข้าจัยแตนทุกอย่างเรย เป็นที่ระบายได้ดีมาก
    พี่จะถามทุกครั้งเลยนะ เมื่อแตนทำให้ไม่สบายจัยรึร้องไห้
    พี่จะเปนคนที่ดูออกว่า ตอนนั้นแตนแกล้งร่าเริงเพื่อจากลบเกลือนความเศร้า
    พี่จะรับฟังทุกครั้งและก้จะปลอบแตนต่างๆนานาเพื่อให้แตนหาย
    ถึงแม้ว่าคำพูดที่ปลอบแตนแต่ละคำนั้นจะไม่พ้นคำว่า
    "คิดมากหน่า ถ้าพี่เปนแตนนะพี่จะปล่อยมันไปซะรุมั้ย เลิกร้องได้แล้ว"
    แล้วหลังจากนั้นก้มาล้อเราว่าเปนเดกขี้แง แต่พี่นันแหละที่มา
    ช่วยเดกขี้แงคนนี้ทุกครั้งไปเรยนะ รุตัวมั้ย และเวลาที่แตนอยุก่าพี่
    มานมีความสุขมากๆเลยนะ รุมั้นว่ามานรุสึกดีแค่ไหนที่มีพี่มานดูแลแตน
    จนกระทั้งพี่จบไปแล้ว จำได้มะวันสุดท้ายของม.6ที่แตนร้องไห้
    แตนรวบรวมความกล้าแล้วบอกพี่ว่า แตนชอบพี่นะ แต่แตนก้ไม่รุ
    ปฏิกิริยาพี่หรอกนะเพราะแตนบอกพี่ทางเอม แต่พี่ก้ตอบกลับมาว่า
    อุ้ย! เขินมีคนมาบอกชอบ หึหึ น่าร๊ากกเจงๆๆเลยยเนอะ
    แต่พี่ก้ไม่ได้ตอบอะไรแค่พูดว่า ขอให้แอดมิดผ่านไปก่อน
    พอถึงตอนนี้ทุกอย่างผ่านพ้น คำพูดคำนั้นก้ยังกลายเปนคำพูดธรรมดา
    เหตุการณ์นั้นไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ไม่สนจัยมันเลย
    แต่พี่รุมั้ยว่าแตนรอคำตอบจากพี่อยุ แต่แตนไม่กล้าถามเท่านั้นเอง
    แตนก้เลยต้อรอ..รอคำตอบจากพี่...รอต่อไปเรื่อยๆ ...อย่างไร้จุดหมาย...
     
     
    March 02

    ม่ายมีได้ม่ะ

    โฮะๆๆ หลังจากห่างหายไปเนินนานนนนนนมากๆๆๆๆ
    แตนก้ได้ฤกษ์งามยามดีที่จามาสร้าง มาย สเปซ
    ที่มีทั้งฝุ่นเกาะ หยากใย่จับกานซะที
    มานก้ไม่ได้สวยไรมากมายหรอกนะ
    ก้แค่อยากทามอะ ก้มานว่างนี่นา
    ไม่มีไรทามเรยอะว่างๆๆๆๆ 
     เรยได้แต่นั่งอ่านนิยายลูกเดียวเรย
    นี่ก้จบไปตั้ง 5 - 6 เร่มแล้ว
    ก้เรยมานั่งทาม มาย สเปซดีก่า
    ก้ไม่มีไรและดีก่าอยากจาจบอะงั้น
    ~จบ~